Oost west thuis best

De examens zijn weer gedaan. De zon schijnt, de vrijheid roept me, er staat een flesje wijn in de koelkast, kortom ik ben gelukkig. Ik ben een maand in Antwerpen gebleven om te studeren. Dan besef ik pas dat ik een plattelandsmeisje ben in hart en nieren. Het is soms fijn om in een drukke stad te zijn waar niemand je kent. Maar het is toch veel fijner om nog geen 10 meter over straat te lopen en reeds begroet te zijn met 7 glimlachen.

Ook het mama-eten is een genot om terug in men maag te hebben. Want het eten van de mama is altijd lekkerder dan wat dan ook. Hoe komt dat? Jeugdsentiment, gewoonte, troost, geborgenheid? Ik woon reeds drie jaar niet meer thuis. Maar mijn moeder is gemaakt om moeder te zijn en zal nooit ophouden voor me te zorgen. Zo is zij er rotsvast van overtuigd dat er in Antwerpen geen supermarkten zijn. Elke week krijg ik soep, melk, koffie, brood en 10 rollen WC-papier in mijn autokoffer mee. Ik krijg het niet over men hart haar te zeggen dat 10 rollen WC-papier per week écht wel onnodig is. Dus in mijn studentenhuis komt iedereen bij me aankloppen voor toiletpapier, iedereen blij.

Wanneer ik besloot dat ik naar de Filipijnen zou gaan een aantal jaar geleden was ze hier niet blij mee. Haar kleine meisje die helemaal alleen zo ver weg gaat, naar een ander continent. Er waren 1001 dingen die met me konden gebeuren en waar ze zich zorgen om maakte. Tot op een dag toen er twee reisgidsen op de keukentafel op me lagen te wachten naar… uiteraard, de Filipijnen. Dat was haar manier om mij haar zegen te geven. Want ze kon toch niet hardop zeggen dat ze het goed vindt dat ik ‘mijn leven in gevaar breng’.

Mijn moeder is niet zo blij met men liefde voor tattoos. Ze wil liever niet dat ik nog een tattoo neem. Maar ook weer dit weekend lag er een boek op me te wachten. “Tattoo-Pedia: choose from over 1000 of the hottest tattoo designs for you new ink”. Duidelijk toch?

Advertenties

perceptie

Afbeelding

perceptie

Mensen vragen zich vaak af of je geen spijt zal hebben van je tattoos als je later oud bent, of het er dan niet vreemd uit zal zien. Maar tegen de tijd dat mijn generatie oud zal zijn, zullen er zeer veel getatoeëerde oude mensen zijn. Dus ik denk dat het helemaal niet vreemd zal zijn. Als je een tattoo zet weet je dat het voor de rest van je leven is. Oudere mensen met tattoos vind ik trouwens zeer mooi om te zien. Ze tonen hun levensverhaal en laten zien dat ze ook ooit jong waren.

Ik vind deze foto zeer inspirerend. Maar boven alles vind ik dat de man een geweldige uitstraling heeft, hij ziet er zo gelukkig en vriendelijk uit. Maar toch ‘beoordeel’ je de persoon anders op de ene foto dan op de foto waar hij kleren draagt. Je verwacht niet van hem dat hij volledig bedekt is met tattoos. Ik vind het een fijne verrassing, veel mensen zullen hier anders over denken.

kijken naar anderen

We leven in een maatschappij van stereotypes. Gekleurde mensen zijn dieven, Oostblokvrouwen zijn hoeren en getatoeëerde mensen zijn criminelen. Je draagt een tattoo voor de rest van je leven mee en je moet er dus 200% zeker van zijn. Er zijn veel lelijke tattoos in te wereld, of tattoos die voor de foute reden zijn gezet. Hierdoor krijgen mensen die tattoos als een kunst, als zelfexpressie en als levensstijl zien een slechte naam.

Toen ik 16 was wou ik een tattoo laten zetten. Slim als ik was zei ik ‘als ik 20 ben en die tattoo nog steeds wil, dan doe ik het’, twee weken voor ik 21 werd was ik getatoeëerd. Kijken naar jezelf is leuker als je kunst op je lichaam hebt. Ik krijg zelfvertrouwen van mijn keuze, ik voel me erdoor uniek en mooi.

Niet iedereen begrijpt mij. Vorige week nog hoorde ik klasgenoten achter mijn rug slecht praten over mijn tattoo. Ik heb mijn tattoo voor mezelf gezet maar zulke reacties kwetsen me, zeker omdat deze personen me dagelijks zien en me kennen. Ze vroegen me niet eens waar mijn tattoo voor staat. Ik vind dit gedrag onvolwassen en respectloos. Je moet het niet eens zijn met andermans keuzes maar je moet wel respectvol zijn, zeker als het gaat om een keuze die een persoon nam voor de rest van zijn leven. Dit is net zo met een huwelijk, geaardheid, carrière,…. Kijken naar anderen moet met respect.

Tattoos zijn helaas nog steeds niet volledig sociaal geaccepteerd. Veel werknemers zullen je niet aannemen als je zichtbare tattoos hebt. In bepaalde (sociale) sectoren begrijp ik dat volledig. Het lijkt alsof de maatschappij denkt dat mensen met een ander uitzicht zeker niet succesvol kunnen zijn, ze voldoen niet aan de norm en hebben niet de juiste kwaliteiten voor het bedrijfsleven. Ik denk hier uiteraard helemaal anders over. getattoeërde mensen hebben ooit de durf gehad om iets permanent op hun lichaam te laten tekenen. Hiervoor moet je heel zeker zijn van jezelf. Want wat is er tegenwoordig nog zo permantent? Niet veel. Deze durf en zekerheid is alleen maar een pluspunt in een carrière.

BIf6MPYCUAAFcJ9

 

 

First Ever Animated Tattoo by K.A.R.L.

Video

Ik vind dit een zeer gedurfd project. Er was een grote kans dat de animatie niet zou werken. Ik zou dit zelf nooit doen, de tattoo op zich vind ik niet zeer geslaagd. Maar de glimlach van de man op het einde maakt alles goed. Wat een lef!

tattoo artieste: Valerie Vargas

Deze artieste vind ik zeer bijzonder. Ik heb haar ontdekt door een documentaire van Vice: ‘Tattoo Age’. Deze documentaire moet je zien! Ze tonen steeds een andere artiest en zijn/ haar verhaal. Je ziet hoe ze hun eigen stijl ontwikkelen en hoe ze de kunstenaar worden die ze nu zijn.

Valerie Vargas werkt in Frith Street in Londen. De documentaire toont naast haar carrière ook haar persoonlijke leven. Ze woont en werkt samen met haar vriend die tevens ook een tattoo artiest is. Ze lijken met elkaar verweven en ze zijn werkelijk mekaars tweede helft, mooi om te zien.

Valerie_Vargas_large

Valerie Vargas is gespecialiseerd in het tatoeëren van ‘vrouwenhoofden’. Ze zal nooit twee keer dezelfde tattoo zetten (ik vind dat geen enkele artiest dit mag doen, een tattoo moet uniek zijn). Haar vrouwen hebben steeds een andere gezichtsuitdrukking, een ander karakter. Haar werk is betoverend!

tumblr_m8v311XII91qf4wg3o1_500

panthergirlstef

Valerie-Vargas-FrithSt-Tattoo-London-509x500 vargas-1

 

nieuwe categorie tattoo

Toen ik 16 was wou ik een tattoo laten zetten. Slim als ik was zei ik ‘als ik 20 ben en die tattoo nog steeds wil, dan doe ik het’, twee weken voor ik 21 werd was ik getatoeëerd. In al die tijd heb ik me verdiept in de geschiedenis van tatoeëren. Ik kan urenlang naar tattoos kijken.

Mensen met tattoos inspireren me. Zij dragen kunst op hun lichaam, zij dragen hun verhaal  constant bij zich. Ze hebben ooit de durf gehad om iets permanent op hun lichaam te laten tekenen. Hiervoor moet je volgens mij heel zeker van jezelf zijn. Want wat is er tegenwoordig nog zo permanent? Niet veel.

Ik wil graag deze passie met jullie delen. En wie weet, als deze categorie goed verloopt zal ik jullie ooit ook mijn persoonlijk tattooverhaal tonen.