asielbeleid bekeken vanuit twee kampen

Tijdens deze wintermaanden komt het thema asielbeleid zeer veel in de media. Koppen maakte een portret over staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block, Panorama maakte een reportage over terugkeerhuizen en in de verscheidene kranten stonden er artikels over het asielbeleid.

We zullen eerst bekijken wat het asielbeleid ongeveer inhoudt. Later bekijken we het beleid van Maggie De Block. Ze krijgt veel kritiek. Welke kritiek is gegrond en wat is er verandert sedert de komst van Maggie De Block? Maar vooral onderzoeken we wat het effect is van deze veranderingen op de asielzoekers.

corpus

Als we ook maar iets willen oordelen over de asielprocedure is het noodzakelijk om het systeem toe te lichten. Via de asielprocedure wordt er onderzocht of een vreemdeling beschermd moet worden. Het vluchtverhaal van de vreemdeling wordt onderzocht door ondervragers. Zij toetsen het verhaal aan de criteria van het vluchtelingenverdrag. Als de asielzoeker bescherming nodig heeft, wordt hij erkend als vluchteling.

Tijdens het onderzoek kan de asielzoeker in ons land verblijven. Vaak belandt hij in een opvangcentrum. Hij krijgt als verblijfsdocument, een Attest van Immatriculatie (oranje kaart). Of met andere woorden een attest van registratie. In sommige gevallen worden de vluchtelingen opgesloten, ze hebben dus geen attest gekregen.

Deze opsluiting is een zeer controversieel thema aangezien de asielzoekers geen misdaad hebben gepleegd maar wel behandeld worden als gevangenen. Deze opsluiting eindigt helaas vaak in gedwongen terugkeer. De opsluiting word ook wel een administratieve detentie genoemd.

De asielzoeker kan dan kiezen om terug te keren naar hun thuisland of naar het eerste land waar ze zijn aangekomen in Europa, daar moeten ze dan weer asiel aanvragen. Vaak belooft beide opties niet veel goeds.

Ik spreek Nederlands, ben opgeleid en ben al enkele jaren meerderjarig. Maar ik vind het bijzonder moeilijk om de wetgeving met al de bijbehorende uitzonderingen te begrijpen. Ik kan en wil me niet inbeelden hoe een doolhof het moet zijn voor een 18-jarig Oegandees weesmeisje die hier terecht is gekomen. Je wordt gesleurd van instantie naar instantie, je moet hopen papierwerk invullen en je moet maanden en maanden wachten, geduld hebben, leven in onzekerheid. Je bent volledig afhankelijk van de goedheid van andere mensen.

De burgemeester van Gent, Daniel Termont (SP.A) bekritiseert de staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block (open VLD) in de krant De morgen. Hij vindt dat ze te weinig doet om illegale criminelen het land uit te zetten. Gezinnen met kinderen worden wel het land uitgestuurd want zij zijn makkelijkere doelwitten (Van der Mensbrughe, 12/12/12). Criminelen liegen vaak over hun herkomst of identiteit en zijn dus moeilijk om het land uit te zetten.

Mevrouw De Block reageert met een open brief waarin ze duidelijk maakt dat ze vindt dat iedereen gelijk voor de wet is en ze zich niet wil laten beïnvloeden door externe factoren zoals de media. “Maar het is toch niet omdat we nog werk voor de boeg hebben voor de uitwijzing van delinquenten, dat de terugkeer van anderen moet gestopt worden? Dit is geen ‘of’ verhaal maar een ‘en’ verhaal. Of moet een gezin dat niet mag blijven dan niet vertrekken? Wie dat bepleit, bepleit een collectieve regularisatie. En daar is vandaag niemand voor.” (De Block, 2012)

Er is toch duidelijk een verschil tussen het uitzetten van criminelen of kinderen lijkt mij. En volgens mij is het zeer helder waar de prioriteit moet liggen. Maar misschien ken ik te weinig van politiek en wettelijke procedures. Maar op deze manier lijkt het voor mij alsof de criminelen beloond worden voor hun leugens omdat ze langer hier kunnen blijven dan gezinnen die eerlijk zijn en niemand kwaad doen. Dus in dit opzicht ben ik het zeker eens met burgemeester Daniel Termont.

Ik weet dat de realiteit het niet toelaat om mensen zo snel mogelijk uit de onzekerheid te halen en in veiligheid te brengen. Procedures zijn er om gevolgd te worden en helaas zijn deze procedures zeer tijdrovend. Het liefs van al zou ik de mensen die asiel verdienen meteen een attest geven en de misbruikers van onze gastvrijheid te straffen. Maar helaas leren getuigenissen van asielzoekers ons een andere waarheid.

De asielprocedure duurt onmenselijk lang als je leeft in onzekerheid. De regularisaties lijken vaak veel te willekeurig. De procedure is bijvoorbeeld willekeurig in de duur van behandeling. Sommigen krijgen antwoord na 6 maanden en anderen pas na vele jaren. Zelfs mensen uit dezelfde situatie, hetzelfde dorp worden anders behandelt. Het kan zijn dat de één geregulariseerd zal worden en de andere niet.

Het asielprobleem is te vinden in heel Europa. Er is geen zicht op de grootte van het probleem want veel asielzoekers durven zich niet te laten registreren omdat ze bang zijn voor een uitwijzing. Als ze zich niet registreren kunnen ze ook geen opvang krijgen en dwalen ze in grote steden rond in de vrieskou.

Dit geldt zeker ook voor criminelen, ze geven hun naam niet op zodat ze niet uitgezet kunnen worden maar zo kunnen ze dus vaak ook geen onderdak of geld verkrijgen waardoor ze in de criminaliteit belanden. Mensen die uit hun land gevlucht zijn belandden hier in een slecht milieu. Mij lijkt het een vicieuze cirkel. Er ontbreekt vertrouwen zowel langs de kant van de overheid als langs de kant van de asielzoekers. Zo wordt er niets bereikt.

Maggie De Block zegt dat ze een nieuw asielbeleid wil voeren, een humaan, correct en coherent beleid. Maar boven alles moet het beleid consequent zijn. Een beleid mag niet gebaseerd zijn op emoties. Ze is een nuchter persoon. Maar voor dat beleid is meer geld nodig (De Block wil meer geld voor ‘ander asielbeleid’, 2012).

Dat nieuwe beleid richt zich toch vooral op de terugkeer van de asielzoekers naar hun land van herkomst. “Als zij een negatief advies hebben gekregen, waarom hebben ze dan nog steeds valse hoop, en hebben ze het land nog niet verlaten?”. De staatssecretaris wil dat de uitgewezen asielzoekers vrijwillig vertrekken.

Ze onderzoekt schijnhuwelijken en laat nu ook 160 dossiers onderzoeken van illegalen die een verblijfsvergunning kregen nadat ze erkend waren als vader van een Belgisch kind. Moeders verkopen het vaderschap aan illegalen, het gaat hier dus om schijnvaders.

Maggie De Block krijgt veel tegenwind en in het begin van haar carrière heeft ze zich zeker moeten bewijzen als staatssecretaris. Dit jaar is de eerste keer in 10 winters dat er geen asielcrisis is in Vlaanderen. Er zijn genoeg bedden in opvangcentra. In theorie sliepen er dit jaar geen asielzoekers op straat. Op een jaar tijd zijn de asielaanvragen gedaald met 15,8%. Dat komt door het werk van staatssecretaris Maggie De Block, dus op dat vlak levert ze zeer goed werk.

Voor mij en waarschijnlijk ook voor veel andere mensen is het moeilijk om verder te kijken dan de beelden van trieste mensen of personen in hongerstaking. Maggie De Block kan een harde tante zijn en werkt consequent. Zonder haar zouden er meer illegalen op de straten ronddwalen.

Besluit

Maggie De Block kan van haar hart een steen maken. Ze staat recht in haar schoenen en is een politicus die doet wat ze belooft heeft. Ze krijgt veel commentaar van mensen zoals burgemeester Daniel Termont. De Block reageert respectvol en maakt haar bedoelingen zonder smoesjes duidelijk. Ze wil en zal consequent werken.

Ze lijkt hard maar dat is wat je moet doen in haar vak. Zonder haar zou er veel meer misbruik gemaakt worden van ons asielsysteem. Voor haar taak moet je van je hart een steen kunnen maken. Ze heeft bewezen dat ze wel degelijk geeft om asielzoekers. Door haar hadden asielzoekers het warm deze winter.

Asielzoekers laten zich niet altijd registreren uit angst dat ze het land zullen moeten verlaten. De stap naar criminaliteit is helaas zeer klein als je geen veilig onderkomen hebt. Uitzetting van delinquenten zou prioriteit moeten hebben boven de uitzetting van gezinnen vindt burgemeester Daniel Termont. Maar De Block wil een kordaat en efficiënt beleid.

Bibliografie

De Block wil meer geld voor ‘ander asielbeleid’. (2012). knack. Geraadpleegd op 20 januari 2013. http://www.knack.be/nieuws/belgie

Termont bekritiseert asielbeleid De Block. (12 december 2012). Het nieuwsblad. Geraadpleegd op 20 januari 2012. http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspxarticleid=DMF20121212_00399745

van Der Mensbrugghe, T. (12 december 2012). Maggie De Block viseert liever gezinnen dan gangsters. De Morgen. Geraadpleegd 21 januari op 2012.

http://www.demorgen.be/dm/ln/5036/Wetstraat/article/detail/1547644/2012/12/12