filmrecensie ‘de Rouille et d’os’

Deze film heeft alle ingrediënten om op mijn lijstje van favoriete films te schitteren. Een uitstekende cast met onze Vlaamse Matthias Schoenaerts en de Franse schone Marion Cotillard. Een mooie verzameling kortverhalen van de canadese schrijver Graig Davidson als vertrekpunt. En last but not least regisseur Jacques Audiard die de prachtige film ‘un prophète’ op zijn naam heeft staan.

Het probleem met hoge verwachtingen is dat ze vaak niet ingelost worden. Ik heb gelachen en (bijna) gehuild. Maar toch ontbrak er ‘iets’. Een zekere leegte die soms kwam bovendrijven, een knagend hongergevoel. De film eindigde ‘volledig opgelost’. Door een sentimentele overbodige epiloog verdween deze film snel uit mijn gedachten, er was niets meer om over na te denken, geen mysterie, geen vrijheid, alles was opgelost.

Laten we het niet onder stoelen of banken verstoppen: Matthias Schoenaerts’ vertolking van ‘ali’ was het beste van heel de film. Het personage van Marion Cotillard, Stéphanie, verliest haar beide benen in een verschrikkelijk ongeval. Door ‘Simpele’ uitspraken van Ali zoals ‘kom, we gaan naar buiten’ en door het gebruik van poëtische beelden kreeg ik een krop in mijn keel en dat tesamen met een glimlach op mijn gezicht. Hierin schuilt het onmiskenbare talent van Jacques Audiard.

 

Advertenties